woensdag 18 februari 2015

What's cooking op 18 februari

Zoals je gisteren misschien al geconcludeerd had,
zaten er deze week pastinaken in ons groentepakket.
En tja, pastinaak,
het is een groente waar niemand hier een huis warm voor loopt...
 Toen ik dus gisteren aan het snijden was,
besloot ik ze maar meteen allemaal te verwerken.
Je kan het maar gehad hebben!

Ik sneed 2 of 3 pastinaken in grove stukken
en deed hetzelfde met even zoveel aardappelen.
Dit ging met een restje bouillon
en een restje kip-champignon soep in de kookoven.
Het resultaat aten we vanavond
en viel ons gelukkig niet tegen.


Van nog wat meer aardappelen maakten we stamp
en die aten we met rauwe andijvie.
Rauw ja, zo hebben we de andijvie het liefst.
De mannen in huis (inclusief onze gast)
aten het met een stuk worst en uitgebakken spekjes.
Ik vergat helaas een foto te maken van een van deze borden.

Ik heb echter wél de foto's van mijn bord voor je:
Andijviestamppot 
met tonijn (uit blik) en geroosterde sesamzaadjes.




dinsdag 17 februari 2015

What's cooking op 17 februari

Ik dwaal al een tijdje 
rond op issuu.com
en vond daar al een schat
aan prachtige kooktijdschriften en boeken.
 Ik zal er binnenkort eens een blog aan wijden.

Vandaag ontving ik via de app op mijn telefoon
een melding over een publicatie van The Forest Feast
waarvan ik de blog al langer ken.
 En daar, op pagina 8, vond ik de inspiratie
voor het eten van vanavond!

Kijk je even mee?

Ik schilde en sneed samen met de oudste zoon
pastinaak, aardappel, bataat, rode ui en knoflook.

 Met behulp van heel wat vingers
bouwde ik mooie rijen van wat we gesneden hadden
en flink wat laurierblaadjes.

 Wat olie, zout en peper erover
en toen ging de gevulde braadslede
voor een uur bovenin de braadoven.

 De laatste 15 minuten bakte ik op de sudderplaat
vier zalmfilets gaar.
En toen konden we aan tafel
voor een heerlijk diner!

 


Oh, en de volgende foto's wil ik ook nog even met je delen.
Onze nieuwste lichting yoghurt
heeft iets te lang achterop de AGA gerijpt...


 

zondag 15 februari 2015

Recept: kippensoep


Mijn vader lust geen kip.
Dat zal er waarschijnlijk de reden van zijn
dat ik lange tijd van mijn leven
nooit kippensoep proefde.
De eerste keer was pas een paar jaar geleden
toen een vriendin het voor me klaarmaakte.
Heerlijk vond ik het
en natuurlijk vroeg ik het recept.

Nou, ik kreeg het recept.
Dat wil zeggen, ik kreeg de lijst met ingrediënten
die zij in haar soep verwerkte,
maar naar de hoeveelheden moest ik gissen.
En dat is dus de wijze waarop ik sinds die dag
mijn kippensoep maak:
met díe ingrediënten, maar hoeveelheden uit de losse pols!

Voor wie dat een eng idee vindt:
koken op gevoel...,
heb ik vandaag de hoeveelheden eens bijgehouden.
Let op,
dit is voor een flinke pan soep!
Hier komt het recept:

Kippensoep

Ingrediënten:
3,5 liter kippenbouillon
vlees van 1 soepkip
1 bos bleekselderij
1 flinke prei óf 2-3 kleinere
3 blaadjes laurier
2 el Keltisch zeezout
0,5 el korianderpoeder (of vers, naar smaak)
0,5 el gemberpoeder
1 tl nootmuskaat
versgemalen peper, naar smaak

Bereiding:
 
Maak de bleekselderij en prei schoon en snijd deze in stukken.
Doe de groenten in de pan en voeg het kippenvlees toe.


 

Voeg de bouillon toe en kruid deze.




Breng de soep aan de kook op de hete plaat en laat het een paar minuten doorkoken.



Schuif daarna de pan de kookoven in tot de groenten en het vlees gaar zijn. (Hoe lang dit precies duurt, weet ik niet. Bij mij gaat de soep meestal al 's ochtends de oven in, zodat ik bij thuiskomst 's avonds een pan heerlijke soep vind)

 
Pureer de soep en dien 'm op.

Eet smakelijk!





Variatie-tip:
Je kunt het zo gek maken als je wilt ;)
Zoals je op de foto's wel kunt zien, voegde ik deze keer kastanje-champignons toe. Die had ik nog liggen en het leek me een goede toevoeging.

What's cooking op 15 februari

In 'het verhaal van een pannenkoek' vertelde ik al
dat dit weekend het Carnaval zou losbarsten hier in het zuiden.
Nu zijn wij geen carnaval-vierders,
maar de kinderen vonden 
dat we de optocht niet mochten missen!
Waarom niet?
Nou, van verschillende wagens wordt snoep gegooid!
Je bent geen kind,
als je zoet niet lekker vind ;)
Och, we laten het zo
en proberen daarna 
maar zo snel mogelijk van al die zooi af te komen...

De optocht begint pas om half drie te trekken,
dus kun je er, met zo'n 100 deelnemende groepen, op rekenen
dat je zeker een uur of drie verder bent
voor alles aan je voorbij getrokken is
en je moe, koud en hongerig op huis aan gaat.


Ernst en ik hadden erop gerekend!
Gisteren kochten we een soepkip
waarvan we over de nacht een bouillon trokken.
Vanmorgen werd de kip 'geplozen',
sneden we de groenten
en verdween de pan opnieuw de kookoven in.


Toen we thuis kwamen,
verdwenen de koude kinderen onder een deken op de bank
en pureerden wij de soep.
Binnen tien minuten hadden we alle vier
een heerlijke, verwarmende kop soep op schoot.
Een schot in de roos!


Ook iets voor jou?
Hier vind je het recept!

zaterdag 14 februari 2015

Melk - een fabel voor elk!

Een paar dagen geleden 
vond ik deze flyer in de brievenbus:




Huh? Wat?
Wat een onzin!

Mijnheer en Mevrouw Melkunie,
mijn excuses als u zich onjuist bejegend voelt door wat ik schrijf.
Het is namelijk niet mijn bedoeling om iemand te kwetsen,
en het is zeker niet mijn bedoeling
om onjuist te zijn!


1.
Vers? Wat is vers?
De melk zit 2 dagen in de tank op de boerderij,
wordt daarna getransporteerd naar de fabriek
alwaar de melk verwarmd en, 
van de room gescheiden wordt,
en daarna door een nieuw versfilter gaat.
Daarna gaat de melk in pakken,
naar de supermarkt,
naar de klant
en dán is de melk na openen van het pak
nog 7 dagen vers?
Ik geloof niet dat dat de term 'vers' nog mag hebben
én
als we het procedé hierboven nog eens herlezen,
komen we ook bij:


2.
Helemaal natuurlijk? Wat is helemaal natuurlijk?
Als de natuur het zo bedoeld heeft 
dat de melk verwarmd moet worden,
waarom heeft een koe dan geen stookketel in haar lijf?
En als de room van de melk gehaald moet worden,
waarom geeft de koe die room er dan uberhaupt bij?
Volgens mij valt het antwoord op die vragen
te lezen bij:

3.
Al het goede van Nederlandse weidemelk?
Een koe verwarmt haar melk niet 
omdat dat alle bacteriën zou doden,
ook de goede, de probiotica.
Het vernietigt de enzymen die nodig zijn
om de melk goed te verteren.
De koe geeft de room erbij 
omdat die voedzaam is!
Ze slingert haar melk niet
omdat de melk dan verandert
en de verschillende bestanddelen niet meer herkend
en dus ook niet meer goed verwerkt kunnen worden
door het kalf (of de mens) dat zich met de melk voedt.
Juist ja, alleen de melk recht uit de koe
- de koe die haar natuurlijk voedingspatroon volgt -
bevat 'al het goede van Nederlandse weidemelk'!
En dat brengt ons dan eigenlijk ook wel bij:

4.
Als melk conserveermiddelen of andere toevoegingen bevat, 
mag die volgens de wet geen melk meer heten.
Dit staat te lezen bij de veelgestelde vragen
op de site van Melkunie.
Ik zou daar graag een vraag aan toevoegen:
Als melk allerlei bewerkingen ondergaat
en gescheiden wordt in 
room en 'supermarkt-melk',
mag die dan nog melk heten?

5.
Meer tijd om een aangebroken pak leeg te drinken
en dus minder verspilling
omdat je de melk niet weg hoeft te gooien?
Het is een non-argument.
Uiteindelijk is het de consument 
die wél of niet voedsel weggooit.
Het is de consument die beslist liever iets weg te gooien,
dan de inspanning te doen om iets creatiefs te bedenken 
om 'restjes' tijdig te verwerken.
Iets weggooien hoeft nooit.
Het is gewoon een kwestie van nadenken
voor je iets koopt,
voor je een pak openmaakt,
voor je wat dan ook doet.


disclaimer:
Het bovenstaande is het betoog van een bewuste consument. 
Een consument die haar melk (nou ja, die van de koe of buffel), tegen alle overheidsadviezen in, rauw verwerkt;
ook na 7 dagen nog,
want dat gaat prima als je de melk goed bewaart.
Een consument die geniet van het romige 
van haar rauwmelkse kefir. 
Een consument die voelt hoe voedzaam juist dit product is. 
Een consument die zo een lijstje kan oplepelen 
van het vele positiefs dat rauwmelkse kefir 
voor haar gezondheid (en die van haar naasten) heeft opgeleverd.

Het bovenstaande is het betoog
van een consument die (waarschijnlijk) niet representatief is 
voor het gros van de Nederlandse consumenten. 

vrijdag 13 februari 2015

Het verhaal van een pannenkoek

Dit weekend breekt het carnaval los, hier in het zuiden.
Op school wordt dat altijd ingeluid
met pannenkoeken.
Omdat mijn peutergroep niet op vrijdag draait,
zouden we daar donderdagochtend al pannenkoeken eten.
Zo kwam het dat Ernst hier woensdagavond
ruim een uur lang
pannenkoeken stond te bakken.
 So far, so good...

Maar toen kwam het moment dat ik ze inpakte,
diezelfde woensdagavond, toen ze nog warm waren.
Fout!
 Omdat de condens niet verdampte,
kon die de hele nacht in de stapel pannenkoeken trekken.
Het gevolg?
Donderdagochtend stond ik op school
met een hele stapel kleffe pannenkoeken.


In de loop van de ochtend
moesten de pannenkoeken nog even de oven in
om op te warmen.
En dus stond ik in het keukentje op school
te proberen 
de pannenkoeken van elkaar te scheiden.
Niet te doen...


 Met veel moeite wist ik 4 stapeltjes te maken
en die op de bakplaat in de oven te schuiven.
Wat ik echter niet gemerkt had,
was dat daarbij een halve pannenkoek was gevallen.
Dat merkte ik pas
toen ik in het kleffe goedje stapte
en mijn voet bij mij wegslibberde!
Aargh!


Nou goed, de peuters aten pannenkoeken
en wat over was
ging weer met me mee naar huis
en schoof daar de koelkast in
tot het moment dat ik inspiratie zou hebben.
 Vanavond dus!

Ik nam een ovenschaal
en bouwde een laagjestaart
met gescheurde pannenkoek ;)
en jam.
Een hele pot jam verdween erin,
bovenop vermengd met een beetje yoghurt.



En toen dat 20 minuten
bovenin de bakoven had gestaan
zag het er zo uit:





Bijna goddelijk!
 

What's cooking op 13 februari

Er was nog over
van de wortel-cashew schotel van gisteren.
Niet erg, want we vonden 'm erg lekker.
Zo lekker,
dat we er zelfs al het recept van deelden.


Maar omdat het niet genoeg was voor ons vieren,
besloot ik nog een tweede keus te maken
(nou ja, eigenlijk was het meer opwarmen).


En dus aten we
óf wortel-cashewschotel,
óf zwarte bonen burgertjes met aardappelrozetjes,
óf allebei ;)
 Met daarna een grandioos toetje!
(maar daarover later meer)